Diberdayakan oleh Blogger.

GUYON WATON


ISENG


Wonokairun lagi susah atine, mergo dipecat seko ludruk panggone golek mangan.
Alasane Wonokairun iku wis tuwek, lek manggung bolak-balik lali lakone.
Mari muteri grup ludruk sak Suroboyo, akhire onok grup ludruk Cap Simbah Ndhodhok pimpinan cak Bunali sing gelem nompo Wonokairun.
Cumak ambek Bunali, Wonokairun diancam lek sampek lali maneh langsung dipecat.
Ambek Bunali, Wonokairun dike'i lakon dhadhi prejurit sing naksir selire Sakerah sing jenenge Romlah.
Wonokairun dikongkon latihan mbayangno Romlah ambek nyekel kembang mawar.
"Ngene lho carane. Mawar iki cekelen nganggo driji jempol ambek telunjuk, terus ambungen ambek merem.
Mari ngono ngomongo ngene, ooh cik wangine maware Romlah iki . ." jare Bunali ngajari Wonokairun.
Ambek Wonokairun latihane dibolan-baleni kiro-kiro sak wulan sampek ngelontok.
Sembarang kembang yo wis tau digawe latihan. Bunali puas pisan ambek latihane Wonokairun.
Pas katene pentas, Bunali wanti-wanti maneh ojok sampek lali ambek lakone lek gak gelem dipecat.
Lha pas wayahe tampil, tibake sing nonton wuakeh pol, Wonokairun malih grogi tapi atine diayem-ayemno. Mari gamelane muni, tak tung tak tung . . .gong !. Wonokairun metu nang panggung.
Ooooh cik wangine Romlah iki . . .", begitu sadar lek kata-katane onok sing kurang, Wonokairun langsung pucet.
Gak sui moro-moro penontone ruame bengok-bengok, "Huuu .!!", "Saru !!", "Nggilani !!", "Kempro !!" ambek nyawatno sandal nang raine Wonokairun.
Wonokairun langsung mlayu ndhelik nang walike panggung. Tibake Bunali wis mengkerik ngamuk-ngamuk, "Kon iku pancene ngisin-ngisini. Kon tak pecat !".
Wonokairun njaluk sepuro, "Aku lak mek salah sak kata thok ae, mosok ngono ae dipecat".
"Kon tak pecat dhudhuk perkoro lali kata-katane thok !!" jare Bunali maneh.
"Lho opoko ?" Wonokairun heran.
"Kon lali gak nggowo kembange .

Umur

Wonokairun lagi ngobrol soal umur ambek koncone sing podho kewute.
Wak So sing umure 60 taun mulai cerito, "Paling gak uenak iku lek wis umur sewidhak. Ben obah sithik kebelet pipis, tapi bareng wis nang jedhing sampek sepuluh menit gak metu blas, mek anyang-anyangen thok."
Wak Nyo sing umure 70 taun gak gelem kalah, "Lho durung weruh kon yo, paling gak uenak yo lek umur pitung puluh. Mangane kudhu bubur bayi maneh. Mari ngono, ben arep longgo mesti mules kebelet setor, tapi bareng wis ndhodhok sampek sepuluh menit gak metu blas, mek kepentut bolak-balik"
Akhire Wonokairun, sing umure 80 taun, melok ngomong,"Wok kemalan kabeh, sing paling gak weunak yo umur 80 koyok aku ngene".
Wak So takok,"Lho peno yo anyang-anyanen koyok aku ngene yo ?".
"Yo gak se, aku tetep isok pipis lancar ben isuk jam 6." jare Wonokairun bangga.
Wak Nyo genti takok,"Sampeyan mesti ngalami mules kepentut-pentut koyok aku yo ?"
"Sori Rek, aku tetep isok setor lancar ben isuk jam setengah pitu." jare Wonokairun bangga.
Wak So ambek Wak Nyo malih bingung lan penasaran,"Sik tah lah, peno sik isok pipis lancar ben jam 6 isuk, terus peno sik isok setor lancar ben jam setengah pitu isuk. Lha terus opo sing nggarakno gak uenak lek wis umur 80 ?"
"Masalae mek sithok, aku sering kerinan, tangiku mesti jam pitu isuk . .
." . . "" ????$#@@!!%$ . ." . ."

GUYONAN


Dino sloso mangan telo
Telo alit dudu telo rambatan
Pamitmu lungo arep kerjo
Golek dwit nyukupi kebutuhan

Jemuah legi sloso wage
Kulak'an lele soko bengawan
Nanging saiki opo nyatane
Ning kono kowe malah ngrabi prawan

Mlaku-mlaku nemu kikir
Kiker gede go ngukir kayu
Opo aku ora mbok pikir
Urip dewe ngurus bocah 7

Panen pete karo rambutan
Ketiban bluluk rasane pengap
Pancen kowe lanang mung aran
Bandamu man*k ora tanggung jawab.


Nyang Purwodadi tuku kemangi
Numpak jaran sangune madumongso
Dadi lamun ing wanci wengi
Yen awan atiku nelongso

Nugel wet koro nggawe graji
Dilemeki terpal karo ondo
Sliramu tego mring janji
Tego ninggal aku lungo

Golek tuak digawe jamu
Olehe sawut karo paku
Tak lilakne lungamu
nadyan abot jroning batinku

Menyan digowo nyang gunung Semeru
Ono kwali neng duwur buku
Snadyjn adoh padan dunungmu
Ojo nganti lali marang aku

HARGAI AKU


Seringkali kau merendahkan ku
Melihat dengan sebelah matamu
Aku bukan siapa-siapa
Selalu saja kau anggap ku lemah
Merasa hebat dengan yang kau punya
Kau sombongkan itu semua
Coba kau lihat dirimu dahulu
Sebelum kau nilai kurangnya diriku
Apa salahnya hargai diriku
Sebelum kau nilai siapa diriku
Seringkali kau merendahkan ku (kau merendahkan ku)
Melihat dengan sebelah matamu
Aku bukan siapa-siapa
Coba kau lihat dirimu dahulu
Sebelum kau nilai kurangnya diriku
Apa salahnya hargai diriku
Sebelum kau nilai siapa diriku
Coba kau lihat dirimu dahulu
Sebelum kau nilai kurangnya diriku
Apa salahnya hargai diriku
Sebelum kau nilai siapa diriku
Sebelum kau nilai siapa diriku

ENGGAL BALI






























Wis mestine nasibku,
Aku ditinggal bojoku
Awan bengi, mung tansah kelingan
Turu ijen pikiranku melayang

Arep mangan ora doyan
Arep turu tansah klisikan
Gawang-gawang esemu sayang
Nggonku mikir, nganti koyo wong edan

Mas, ning endi pindahmu
Ning ngendi papanmu
Kok ora kirim warto
Opo wis keno godha

 Mas, enggal ndang balio
Aku sing ning ndeso
Tansah kangen sliramu
Tansah nunggu tekamu

CAN LIMITED ADMIRE



Along
the foot step
stare far ahead
As time started to move
leaving us
I want you always smile
Although I am no longer your side
Although I can not
to accompany your the days of
I know my only candle light a beam of
Which are in thousands a light so light of
But I hope this light beam
Can be a your the torch
when the light had been outages thousands

I want to always see you smiling
I want to see you happy
despite alternated temptation approached your
patiently .... strong and sincere in a face it

I am going to be a shield and bulwark for yourself
and will protect your pobud
from all the who want to injure you
I want to be your wings
I can take you to fly through this life

I fears which not a your leaving
but your tears dripped what I feares

myself will never be be able to
look at your self grieve
see you cry
because you mean so much to me

although myself can not have you
although myself only can admire you

ALAMKU


Kicauan burung terdengar merdu
Menandakan adanya hari baru
Indahnya alam ini membuatku terpaku
Seperti dunia hanya untuk diriku

Kupejamkan mataku sejenak
Kurentangkan tanganku sejenak
Sejuk , tenang , senang kurasakan
Membuatku seperti melayang kegirangan       

Wahai pencipta alam
Kekagumanku sulit untuk kupendam
Dari siang hingga malam
Pesonanya tak pernah padam

Desiran angin yang berirama di pegunungan
Tumbuhan yang menari-nari di pegunungan
Begitu indah rasanya
Bak indahnya taman di surga

Keindahan alam terasa sempurna
Membuat semua orang terpana
Membuat semua orang terkesima
Tetapi, kita harus menjaganya
Agar keindahannya takkan pernah sirna

ALAM



Bulan tampak mendung merenung bumi
Seberkas haru larut terbalut kalut dan takut
Terpaku ratap menatap jiwa-jiwa penuh rindu
Hangatkan dahaga raga yang sendu merayu

Bulan tak ingin membawa tertawa manja
Kala waktu enggan berkawan pada hari
Saat bintang bersembunyi sunyi sendiri
Terhapus awan gelap melahap habis langit

Bulan memudar cantik menarik pada jiwa ini
Hitam memang menang menyerang terang
Tetapi mekar fajar bersama mentari akan menari
Bersama untaian senandung salam alam pagi

PERMAINYA DESAKU


Sawah mulai menguning
mentari menyambut datangnya pagi
ayam berkokok bersahutan
petani bersiap hendak ke sawah.

Padi yang hijau
siap untuk dipanen
petani bersuka ria
beramai – ramai memotong padi

Gemercik air sungai
begitu beningnya
bagaikan zamrud khatulistiwa
itulah alam desaku yang permai